Interview met Jean-Yves Ferri en Didier Conrad

Interview met Jean-Yves Ferri en Didier Conrad 2019-10-15T12:51:19+01:00

Waarom hebben jullie gekozen voor een vrouwelijk hoofdpersoon en nog wel een puber?

JYF: Ik was eerst van plan om de grote Vercingetorix zelf weer op te vissen. Daarmee beland je echter in het vaarwater van de Grote geschiedenis. En hoe verklaar je dan dat dorpelingen niet in actie zijn gekomen om hun historische leider te bevrijden?
Uiteindelijk heb ik besloten dat de man moest blijven wat hij is; gewoon de mythische aanzet tot de avonturen van Asterix.
Dat bracht me op het idee van een dochter, die hij gehad zou kunnen hebben. Puur een bedenksel van mij! Zo werd de adolescentie de rode draad van dit album…
Het thema was niet meer aan bod gekomen sinds het personage van de jonge Hippix (Asterix en de Noormannen). Ik vond dat we het anno nu wel eens anders konden benaderen.

DC: We wilden graag vrouwelijke personages ontwikkelen. Behalve Coriza uit Het geschenk van Caesar, komen er in Asterix geen pubermeisjes voor. Als je na 37 titels nog frisse nieuwe ideeën wilt vinden, kun je het beste onderwerpen en type personages kiezen die de bedenkers van de serie nauwelijks hebben gebruikt.

Op welke historische context hebben jullie je voor het schrijven van dit album gebaseerd?

JYF: Het verhaal speelt zich af enkele jaren na de nederlaag bij Alesia. We gingen uit van een denkbeeldig geheim netwerk van Arverniërs die Vercingetorix trouw zijn gebleven. Natuurlijk waken zij (naar beste kunnen) over de dochter van hun betreurde leider. En over zijn ‘torque’, die ze om haar hals draagt. Het is een soort ereteken dat haar vader haar heeft nagelaten. Ik probeer altijd historische elementen te gebruiken. Het klimaat van tweedracht tijdens het beleg van Alesia is er een. En de manier waarop Romeinen zeegevechten uitvoerden.
De verhalen van Asterix zijn om te lachen, maar humor werkt het beste als er een kern van waarheid in zit.

DC: Het stelde ons ook in staat om kleurrijke personages op te voeren. Bijvoorbeeld de Arverniërs met hun bijzondere accent!

Jullie zijn even oud als jullie personages. Hoe staan jullie sinds jullie kinderjaren tegenover Asterix?

JYF: Ja, ik ben van dezelfde leeftijd als Asterix. Ik ben geboren in 59 na Chr. Dat schept natuurlijk een band! (gelach) Dus toen mij de zorg voor het scenario werd toevertrouwd, heb ik mijn helm gepakt en ben in de hutkoffers van Panoramix gaan zoeken.
Maar Asterix is de vrucht van de ontmoeting tussen Goscinny en Uderzo, twee heel bijzondere, onnavolgbare persoonlijkheden. Ik heb dus geen enkel ‘recept’ gevonden…
We doen gewoon ons best om in elk nieuw album de specifieke geest van de serie te bewaren, die bestaat uit een vermenging van verleden en heden die altijd komisch werkt.
Ons principe is om telkens een nieuwe richting te kiezen, uitgaande van de wereld van nu die gelukkig zijn dagelijkse portie vermakelijke thema’s oplevert!

DC: Ik las mijn eerste Asterix toen ik 8 of 9 was. Ik was toen al dol op strips en Asterix was een openbaring! Ik ben nog altijd overdonderd dat ik het geluk heb deze serie te mogen voortzetten. Hij is in uniek in de geschiedenis van de strip.